Kledinglabels plaatsen: waar komen merklabel, waslabel en maatlabel?

Een label op de verkeerde plek kost u twee keer. Klanten merken een kriebelend neklabel of een waslabel dat uit een mouw steekt, en retailers of markttoezichthouders merken het als samenstellingsinformatie verborgen is of ontbreekt. Goede plaatsing wordt bepaald voordat het eerste monster wordt genaaid: ze hoort in uw techpack, naast het labelformaat en de vouw. Deze gids laat zien waar elk type kledinglabel gewoonlijk komt, waarom, en hoe de plaatsing verandert van T-shirts tot badkleding, tassen en petten.

De drie labels die bijna elk kledingstuk heeft

De meeste kledingstukken dragen drie soorten informatie, op aparte labels of gecombineerd op één of twee:

• Merklabel – uw logo, het meest zichtbare label en het label dat bepaalt hoe het product als merk aanvoelt.
• Was- en samenstellingslabel – vezelsamenstelling (verplicht in de EU), wassymbolen, land van herkomst en vaak meerdere talen.
• Maatlabel – een klein label of een tekstregel die de koper en de winkel vertelt welke maat ze in handen hebben.

Elk label heeft zijn eigen logica: het merklabel wordt geplaatst om gezien te worden, het waslabel om jaren later nog gevonden en gelezen te worden, en het maatlabel om in de winkel snel te worden gecontroleerd.

Plaatsing van het merklabel

Midden achter in de nek

De klassieke positie is binnen, midden achter in de nek, ingenaaid in de halsnaad of op de nekbies. Het label is zichtbaar op de hanger, kopers kijken daar als eerste, en het helpt de drager het kledingstuk goed om te draaien. Middengevouwen en eindgevouwen geweven labels zijn hier de standaardkeuze. Houd het label smaller dan de nekbies diep is, zodat het niet over de kraagrand omkrult.

Ophanglus

Bij jassen, mantels en sommige breigoederen doet het merklabel ook dienst als ophanglus: een lusgevouwen of verstekgevouwen label dat in de halsnaad wordt meegenaaid. Dat bespaart een aparte ophanglus, maar het label moet sterk genoeg zijn om het gewicht van het kledingstuk te dragen, dus kies een dichte damastkwaliteit en naai beide uiteinden stevig vast.

Zijnaad, zoom en details aan de buitenkant

Een klein vlaglabel in de zijnaad aan de buitenkant of in de onderzoom is een subtiel brandingdetail dat populair is op T-shirts, hoodies en casual broeken. Aan de buitenkant kan branding ook verschuiven naar een patch, een leren of siliconen badge, of een metalen plaatje op tassen en jassen.

Plaatsing van het was- en samenstellingslabel

Het waslabel wordt geplaatst voor leesbaarheid en bereikbaarheid, niet voor de presentatie. De meest gangbare conventie in de industrie is de linkerzijnaad (gezien vanuit de drager), aan de binnenkant, als hangend label in de naad meegenaaid. Bij bovenstukken zit het label meestal ergens tussen ongeveer 8 en 15 cm boven de zoom; de precieze afstand komt uit uw eigen specificatie of die van uw retailklant, want er is geen wettelijk vastgelegde maat.

Wat de wet wél eist, is dat de samenstellingsinformatie volgens Verordening (EU) nr. 1007/2011 duurzaam, goed leesbaar, zichtbaar en toegankelijk is. In de praktijk betekent dat:

• permanent ingenaaid, niet alleen bevestigd met een hangtag of een verwijderbare sticker;
• op een plek waar de koper het vóór aankoop kan lezen zonder iets los te tornen;
• gedrukt op een materiaal dat na herhaaldelijk wassen leesbaar blijft.

Voor de inhoud zelf – vezelnamen, percentages, talen en wassymbolen – zie onze gids over EU-eisen voor waslabels en de collectie waslabels.

Plaatsing van het maatlabel

Voor maatinformatie hebt u drie opties:

1. Bij het merklabel – een klein maatlabel onder of naast het neklabel genaaid. Snel te vinden in de winkel en eenvoudig in te naaien.
2. Gecombineerd – de maat geweven of gedrukt op de achterkant van een middengevouwen merklabel, of als regel op het waslabel.
3. Labelloos gedrukt – de maat maakt deel uit van een transferprint binnen in de nek.

Bij overhemden is de maat vaak een klein, apart label naast het merklabel op de achterpas of de boordband, zodat de klant het ook bij een gevouwen overhemd kan lezen. Bij broeken zit de maat meestal op de achterste tailleband naast het merklabel, soms met taille- en beenlengte. Kleine geweven of bedrukte maatlabels werken op alle drie de posities.

Plaatsing per kledingtype

De tabel toont de gangbare praktijk, geen regels. Uw retailklanten hebben mogelijk hun eigen plaatsingsrichtlijnen; volg die in dat geval exact.

Stretch, badkleding en lingerie

Bij elastische kledingstukken kan een stijf label de rek beperken of door dunne stof heen schijnen. Gebruik zachte satijnen of bedrukte labels, houd ze klein en overweeg alles wat direct op de stof kan worden gedrukt, ook zo te drukken. Compressie- en performancekleding is vaak volledig labelloos.

Bovenkleding

Jassen en mantels bieden meer ruimte: een merklabel in de nek, een waslabel in de voering, een maatlabel en soms een apart label voor de vulling. Houd de samenstelling van bovenstof, voering en vulling duidelijk gescheiden, en plaats het label waar het bereikbaar is zonder de voering te openen.

Comfort: labels die niet kriebelen

De meeste klachten over labels gaan over de nek. Vier beslissingen nemen de meeste ervan weg:

• Kies de juiste rand. Ultrasoon gesneden labels hebben zachte, gesealde randen die niet rafelen of schuren.
• Houd neklabels kort. Verplaats lange wastekst naar de zijnaad, waar die de gevoelige huid niet raakt.
• Naai vlakke labels aan alle randen vast, zodat de hoeken niet omhoogkomen en gaan schuren.
• Kies labelloos waar het zinvol is. Transferlabels drukken merk, maat en basiswasinformatie binnen in de nek. De samenstelling moet wel ergens op het kledingstuk volledig staan, daarom combineren veel merken een labelloze nekprint met een bedrukt waslabel in de zijnaad.

Babykleding stelt strengere eisen aan comfort en veiligheid; ons artikel over labels voor kinderkleding behandelt die uitgebreid.

Vouwtype en naadtoeslag

Plaatsing en vouw horen bij elkaar. Een label dat in een naad wordt meegenaaid, verliest een deel van zijn lengte in de naadtoeslag, doorgaans 8–10 mm, dus het zichtbare deel is korter dan het afgewerkte label. Een label dat plat op een oppervlak wordt genaaid, behoudt zijn volle formaat. Als vuistregel:

• In een hals- of zijnaad: middenvouw, lusvouw of recht gesneden met één uiteinde in de naad.
• Plat op nekbies, pas of voering: eindvouw of recht gesneden, aan alle randen gestikt.
• Ophanglus: verstekvouw of lusvouw.
• Veel talen in een zijnaad: boekjesvouw, langs één rand ingenaaid.

Snijlengtes en schema’s per vouw vindt u in vouwtypes van labels uitgelegd, en onze gids over het juiste labelformaat kiezen laat zien hoe de plaatsing de afmetingen begrenst.

Leg de plaatsing vast in uw techpack

Noteer de plaatsing voor elk model: positie, afstand tot een referentiepunt (bijvoorbeeld ‘linkerzijnaad, 10 cm boven de zoom’), welke kant het label op wijst en welke randen worden gestikt. Een eenvoudige schets met maten voorkomt de meeste fouten in de monsterfase. Deel dezelfde informatie met ons als u labels bestelt: we gebruiken die om vouw, materiaal en formaat te adviseren, en een vaste contactpersoon begeleidt u bij elke stap, van proef tot levering.

Veelgestelde vragen