Digitaal productpaspoort voor textiel: tijdlijn, gegevens en labels

Elk kledingstuk dat in de EU wordt verkocht, krijgt de komende jaren een sleutel tot een digitaal dossier over zichzelf: waarvan het is gemaakt, waar het vandaan komt, hoe u het onderhoudt, repareert en recyclet. Dat dossier is het digitaal productpaspoort (DPP), en de sleutel wordt in de meeste gevallen een code op een label. De regels liggen nog niet vast – en juist daarom is dit een goed moment om te plannen. Deze gids zet op een rij wat besloten is, wat wordt verwacht en wat merken vandaag al met hun labels kunnen doen.

Dit artikel is algemene informatie, geen juridisch advies. De data en eisen hieronder geven de openbare informatie weer per oktober 2026 en kunnen wijzigen.

De juridische basis: ESPR, Verordening (EU) 2024/1781

De Ecodesignverordening voor duurzame producten (ESPR) is op 18 juli 2024 in werking getreden. Het is een kaderverordening: ze stelt zelf geen eisen aan een bepaald product, maar maakt het de Europese Commissie mogelijk gedelegeerde handelingen per productgroep vast te stellen. Die handelingen kunnen prestatie-eisen bevatten (duurzaamheid, gerecycled gehalte, repareerbaarheid en meer) en informatie-eisen, waaronder een digitaal productpaspoort.

In haar ESPR-werkplan 2025–2030, gepubliceerd in april 2025, noemde de Commissie textiel, met kleding voorop, als een van de prioritaire productgroepen. Textiel is een van de grootste consumentenproductcategorieën in Europa en een speerpunt van de EU-strategie voor duurzaam en circulair textiel.

Tijdlijn: wat is besloten en wat wordt verwacht

Beschouw elke datum na 2026 in deze tabel als voorlopig. De gedelegeerde handeling legt de precieze reikwijdte, gegevens en termijnen vast en kan ook overgangsregels voor kleinere bedrijven bevatten.

Wat een productpaspoort voor textiel waarschijnlijk bevat

De ESPR biedt een menu aan informatie die een gedelegeerde handeling kan voorschrijven. Voor textiel wijzen voorbereidend werk en de publieke discussie op gegevens zoals:

• een unieke productidentificatiecode en de identiteit van de fabrikant of importeur;
• vezelsamenstelling, inclusief gerecycled gehalte;
• zorgwekkende stoffen in het product;
• informatie over onderhoud, reparatie en hergebruik;
• eigenschappen op het gebied van duurzaamheid (levensduur);
• aanwijzingen voor sorteren, demonteren en recyclen aan het einde van de levensduur;
• conformiteitsdocumenten en certificaten.

Nog open: of het paspoort op model-, batch- of artikelniveau wordt vastgelegd; wie welke gegevens mag inzien (consumenten, autoriteiten, recyclers); en hoe lang het paspoort online moet blijven. Die keuzes bepalen of elk kledingstuk een eigen unieke code nodig heeft of dat één code per model volstaat.

De gegevensdrager: een code op het product

De ESPR eist dat elk paspoort bereikbaar is via een gegevensdrager die aan een unieke identificatiecode is gekoppeld en fysiek aanwezig is op het product, de verpakking of de begeleidende documenten, zoals de gedelegeerde handeling bepaalt. De ESPR schrijft geen bepaalde technologie voor; Europese normalisatie heeft normen opgeleverd voor gegevensdragers, identificatiecodes en interoperabiliteit. Voor textiel is de QR-code de meest praktische kandidaat: elke smartphone leest hem, hij kan worden geprint of geweven en voegt nauwelijks iets toe aan de kosten van een label. NFC- en RFID-tags zijn mogelijk als extra dragers.

Een goede paspoortcode verwijst naar een kort, stabiel webadres in plaats van zelf de gegevens op te slaan. De gegevens erachter kunnen dan worden bijgewerkt zonder labels opnieuw te printen. Veel merken baseren dit adres op hun bestaande productnummers, bijvoorbeeld GTIN’s uit EAN-barcodes.

Waar plaatst u de code?

De drager moet bij het product blijven en leesbaar blijven, dus plaatsing is belangrijker dan vormgeving:

Op het waslabel

De logische plek. Het waslabel is ingenaaid, gaat naar verwachting even lang mee als het kledingstuk en bevat al de samenstelling. Een QR-code geprint op polyester satijn- of taftlint naast de wassymbolen voegt de digitale laag toe zonder extra onderdeel. Onze waslabels kunnen worden opgemaakt met een codevlak.

Op een apart QR-label

Een klein, apart geweven of bedrukt label houdt de code weg van dichte meertalige tekst en geeft hem een eigen witruimte (quiet zone). Geweven codes zijn extreem robuust, maar hebben meer ruimte nodig, omdat de resolutie van draad grover is dan die van print.

Als transferlabel

Voor labelloze sportkleding en babykleding kan een code worden aangebracht met de transferprint in de nek.

Op de hangtag

Handig voor marketinginhoud en scans in de winkel, maar na aankoop verwijderd. Een code op de hangtag is een goede aanvulling, geen vervanging voor een permanente drager.

Overleeft de code het wassen?

Een paspoortcode moet jaren na aankoop nog werken voor reparateurs, tweedehandsplatforms en sorteercentra. Hij moet dus de behandeling doorstaan die op het waslabel staat. Drie factoren zijn beslissend:

• Basismateriaal en printmethode – harsgebaseerde thermotransferprint op satijn of taft, of een fijn geweven code, houdt veel beter stand dan inkt op katoen.
• Formaat en contrast – een donkere code op een lichte achtergrond, een duidelijke witruimte eromheen en een modulegrootte die groot genoeg is voor de structuur van de stof.
• Foutcorrectie – een gemiddeld of hoger foutcorrectieniveau vangt lichte slijtage en kreukels op.

We raden aan monsters na herhaalde wasbeurten op de vermelde temperatuur te scannen voordat u de serieproductie goedkeurt. Richtlijnen voor het formaat van QR-codes op verschillende labeltypes vindt u op onze pagina QR- en DPP-ready labels.

Wat merken nu al kunnen doen

1. Verzamel uw gegevens. Samenstelling, gerecycled gehalte, leveranciers- en herkomstgegevens, onderhouds- en reparatie-informatie. Het meeste werk achter een paspoort zit in gegevens, niet in printen.
2. Ken identificatiecodes toe. Bepaal hoe u elk product identificeert – per model, batch of artikel – en houd dat consistent in al uw systemen.
3. Reserveer ruimte op uw labels. Ontwerpt u een waslabel toch opnieuw, laat dan ruimte voor een codevlak, zodat u later geen nieuw ontwerp nodig hebt.
4. Begin met een pilot op één lijn. Zet op één collectie een QR-code die linkt naar een productpagina met onderhouds- en samenstellingsinformatie, en test het scannen na het wassen.
5. Houd URL’s permanent. Gebruik een domein en linkstructuur die u zelf beheert, zodat geprinte codes blijven werken, welke paspoortdienst u later ook kiest.
6. Volg de gedelegeerde handeling. Gegevensvelden en regels voor dragers worden daarin vastgelegd; houd rekening met aanpassingen.

Voeren uw collecties claims over gerecycled gehalte, dan dient de documentatie die u daarvoor bijhoudt ook als input voor het paspoort; zie ons artikel over gerecyclede labels en GRS.

Veelgestelde vragen